Ire Jerosolymam

«Από τα έσχατα της Ιερουσαλήμ και της πόλης του Κωνσταντίνου μία απαίσια ιστορία καταφθάνει και συχνά έρχεται στα αυτιά μας· δηλαδή, ότι μια φυλή από το βασίλειο των Περσών, μία αθεόφοβη ράτσα, μία ράτσα εντελώς αποξενωμένη από το Θεό, μια γενιά που δεν επαφίεται ψυχικά και δεν προσβλέπει πνευματικά στο Θεό, έχει εισβάλει στη χώρα…

Σκύλλα

Tο Σύμπλεγμα της Σκύλλας από τη βίλλα του Αυτοκράτορα Τιβερίου στη Sperlonga, όπως είναι ανακατασκευασμένο στο Museo Archeologico di Sperlonga. Το τέρας, με γυναικεία μορφή από τη μέση και άνω, κρατά την κωπό του πηδαλίου με το ένα χέρι ένώ με το άλλο τον πηδαλιούχο. Από το σώμα εκβάλλουν κύνες που επιτίθενται στους συντρόφους του…

Ἀμείνων

Ἀγαθός, ἀμείνων, ἄριστος μαθαίναμε στο σχολείο, με το συγκριτικό βαθμό ‘ἀμείνων’ να αποδίδεται στη νεοελληνική ως ‘καλύτερος’. Σε έναν από τους πιο διάσημους στίχους του στα «Ἔργα καὶ Ἡμέραι» ο Ησιόδος δίνει όμως μία άλλη μορφή. Συγκεκρίμενα όταν αναφέρεται για πρώτη φορά στην Αιδώ και την Δίκη ως κοινωνικές αρχές, όπως αναλύονται αργότερα στο διάλογο…

Ἐλαφρά ἑσπερίδα

Την περιγραφή ενός ευχάριστου απογεύματος στο Μεγάλο Παλάτιον δίνει ο Hārūn Ibn Yaḥyā το 912: «Όταν ο Αυτοκράτορας κάθεται στη χρυσή του τράπεζα, σερβίρεται με τέσσερα διαφορετικά πιάτα, το καθένα προσερχόμενο σε διαφορετικό αρματίδιο. Το ένα από αυτά τα πιάτα στολισμένα με μαργαριτάρια και ρουμπίνια, λένε, άνηκε στο Σολομώντα υιό του Δαυΐδ (alayhi s-salām, ας…

Grikkland

«Μεταξύ των 10.000 αγοριών ντυμένων με πράσινο μπροκάρ και των 5000 ευνούχων στα λευκά μεταξωτά που κρατούσαν χρυσούς σταυρούς, ακολουθούσαν 10.000 υπηρέτες που φορούσαν μπροκάρ στο χρώμα του γαλάζιου ουρανού· στα χέρια τους κρατούσαν τσεκούρια επικαλυμμένα με χρυσάφι.» περιγράφει το 912 ο Hārūn Ibn Yaḥyā, κρατούμενος στην Κωνσταντινούπολη, κατά τη διάρκεια μίας μεγαλειώδους εορταστικής πομπής….

Haraç

Τo χαράτσι, από ό,τι αναφέρει ο Θεόδωρος Σπανδούνης το 1538, ήταν η μεγαλύτερη πρόσοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στο έργο του «De la origine deli imperatori Ottomani» – Περί τῆς προελεύσεως τῶν Ὀθωμανῶν βασιλέων – ο Κωνσταντινουπολίτης πατριώτης όπως συστήνεται, δίνει τις προσόδους επικαλούμενος πλήρη φερεγγυότητα. Το haraç από τους αλλόπιστους ήταν 1.500.000 χρυσά δουκάτα, ο…

Ἀκροαταί

Ο Ιουλιανός έχοντας υψηλότατη μόρφωση, χριστιανική και μη, καθώς και προσωπική γνωριμία με τους πιο φημισμένους ρήτορες της εποχής είχε ακριβή άποψη για τις Σχολές. Το 361 εξέδωσε έναν νόμο που έλεγε τα εξής: «Έχοντας πέσει στην αντίληψή μας διάφoρα φαινόμενα εξαπάτησης των παιδευομένων, τούδε και στο εξής η ηθική ποιότητα του δασκάλου υπερτερεί και…

Ἀπόφοιτοι

Έμεινε μαθητής του Aμμωνίου Σακκά δυο χρόνια· αλλά βαρέθηκε και την φιλοσοφία και τον Σακκά. Κατόπι μπήκε στα πολιτικά. Μα τα παραίτησεν. Ήταν ο Έπαρχος μωρός· κ’ οι πέριξ του ξόανα επίσημα και σοβαροφανή· τρισβάρβαρα τα ελληνικά των, οι άθλιοι. Την περιέργειάν του είλκυσε κομμάτ’ η Εκκλησία· να βαπτισθεί και να περάσει Χριστιανός. Μα γρήγορα…

Σπουδαστήριον

Ευθύς αμέσως μετά την αναγόρευση του σε Αυτοκράτορα και τον θάνατο του αντιπάλου του Κωνστάντιου, ο Ιουλιανός κατακλύστηκε από πλήθώρα συγχαρητηρίων επιστολών – ως είθιστο. Κυρίως από ανθρώπους που ο Κωνστάντιος είχε ευεργετήσει. Ο Προαιρέσιος έτσι πάραυτα έστειλε επιστολή το 360, όπου εκτός από ευχές ρωτούσε, χάριν αβρότητος, λεπτομέρειες για την άνοδο του Αυτοκράτορος. Ο Ιουλιανός…

Ῥήτωρ

Tο καλοκαίρι του 330 μ.Χ μία περίεργη δίκη έλαβε χώρα στην Αθήνα. Οι μαθητές της σχολής του ρήτορα Ιουλιανού ήρθαν στα χέρια με τους μαθητές της σχολής του Σπαρτιάτη ρήτορα Aψίνη. Αποφεύγοντας η δίκη να καταλήξει σε τσίρκο ρητορικής ο Ρωμαίος Έπαρχος δεν επέτρεψε την αγορεύση των επικεφαλής των σχολών. Ο Θεμιστοκλής που ορίστηκε από τη…

Ἡ Δύση

Στις 12 Αυγούστου του 1464 ο Πάπας Πίος Β΄ θα δει επιτέλους από το παράθυρό του τον στόλο των Βενετών να φτάνει στο λιμάνι της Ανκόνας. Αν και άρρωστος, είχε προστρέξει από τη Ρώμη για να δει το όνειρο του να γίνεται πραγματικότητα: 20.000 σταυροφόροι θα ενωθούν με το στρατό του Σκεντέρμπεη στο Δυρράχιο και…

Νότια του Αζόφ

Το κάτωθεν κομμάτι χάρτη από δέρμα βρέθηκε στην Δοῦρα Εὐρωπός, στην ανατολική Συρία στον Ευφράτη. Το δερμάτινο κομμάτι πιθανώς ήταν κάλυμμα διακοσμητικής ασπίδας που κατασκευάστηκε πριν το 260 μ.Χ, επί Ρωμαιοκρατίας όταν η πόλη αναφέρεται ως Dura-Europus. Ιδρύθηκε το 303 π.Χ από τον Σέλευκο Νικάτωρα ως φυλάκιο και εξελίχθηκε, όπως πολλές ελληνιστικές πόλεις, σε εμπορικό…