Γιατί οἱ Ῥωμαῖοι καί ὄχι οἱ Ἕλληνες εἴχαν ταξική/κοινωνική συνείδηση

Yπάρχει ιστορικά η απορία γιατί οι Ρωμαίοι και όχι οι Έλληνες πολίτες, παρά τις ευρείες Ελληνιστικές αυτοκρατορίες, είχαν πολύπλοκο κοινωνικό σύστημα και κοινωνική αυτοσυνειδησία.

Στην ελληνική γλώσσα ο πρωτεύων όρος είναι η πόλις, ετυμολογικά «κάστρο, οχυρό», και ο παράγωγος όρος είναι ο πολίτης, ετυμολογικά ο «καστρινός, κάτοικος του οχυρού».
Στη λατινική ισχύει το αντίθετο: ο πρωτεύων όρος είναι ο cīvis, ο πολίτης, ο «εδραίος κάτοικος, αυτός που επέλεξε να συγκατοικήσει με άλλους σε εδραίο βίο» και ο παράγωγος όρος είναι η cīvitas, «πολιτεία, σώμα πολιτών, δήμος».

Ενώ οι Έλληνες προσπαθούν να δημιουργήσουν την τέλεια Πόλιτεία, ακόμα δε δημιουργούν το πρότυπο κατασκευής που αναπαράγεται στους εποικισμούς των Ελληνιστικών χρόνων, οι Ρωμαίοι επικεντρώνονται στον συμ-πολίτη.
Ξεκίνησαν την δική τους πολιτική ιστορία εστιάζοντας την προσοχή τους στην έννοια της αμοιβαιότητας υποχρεώσεων που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους που έχουν επιλέξει να συγκατοικήσουν στον ίδιο τόπο, δηλαδή εστίασαν την προσοχή τους στην έννοια του συμ-πολίτη – η παλαιότερη σημασία του όρου cīvis είναι «συμπολίτης».
Η corona civica διδόταν ως βραβείο σε όποιον Ρωμαίο έσωζε στη μάχη συμπολίτη του από βέβαιο θάνατο και o ρωμαϊκός συμ-πολίτης ήταν όχι ο «ομόφυλος/ομόγνιος» – σύμφωνα με τον ιδρυτικό μύθο της Ρώμης, η πόλη ιδρύθηκε από σύγκλυδες, εγκληματίες και εξόριστους άλλων περιοχών, οι οποίοι συμφώνησαν να συμβιώσουν βάσει κοινού ρωμαϊκού νόμου – αλλά αυτός που αποδεχόταν το κοινωνικό σύμφωνο.

Στην Ελλάδα ενώ υπάρχει ευρεία εθνοτική συνείδηση, Έλληνες/Βάρβαροι, «αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα» [Ηρόδοτος Ουρανία 8.144], η πίστις είναι περί την Πόλιν και τους νόμους αυτής:
«ὦ ξεῖν᾿, ἀγγέλλειν λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι».
Οι πόλεις αντιτίθενται μεταξύ τους για τις ελάχιστες πηγές αγαθών. Ο πολίτης επιδιώκει την αριστεία έναντι των πολιτών και των πόλεων.

Στους Ελληνιστικούς χρόνους, Ολυμπιονίκης αρματοδρόμος είναι ο χορηγός του άρματος, ενώ στην Ρωμαική περίοδο φατρίες και club δημιουργούνται γύρω από το αγώνισμα, οδηγώντας σε μία κοινωνική πολυπλοκότητα.
Ήδη από το 549 π.Χ οι πληβίοι, η κατώτερη τάξη της Ρώμης επαναστατεί εναντίον των πατρικίων ζητώντας πολιτικά δικαιώματα τα οποία και αποκτά. Το 287 π.Χ., οι πληβείοι «αποσχίστηκαν» για μια τελευταία φορά στο Janiculum ώστε να αναγκάσουν τους πατρικίους να υιοθετήσουν το Lex Hortensia, το οποία έδινε στα δημοψηφίσματα την ισχύ του νόμου.
Δημιούργώντας την παραδόση Ρωμαϊκής Res Publica και του Ρωμαικού νόμου, βάση του Δυτικο-ευρωπαϊκού πολιτισμού.

https://el.wikipedia.org/wiki/Secessio_plebis https://smerdaleos.wordpress.com/2017/12/05/η-πόλις-η-civitas-και-ο-πατήρ-πατρίδος/

Caracalla, Capιtoline Museum, Rome. Το 212 μ.Χ με το Constitutio Antoniniana, παρείχε την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη στους ελεύθερους πολίτες όλης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
24899972_230957980638627_201789016186916947_n

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s