Ἠ ἀρχή τοῦ τέλους

«Ὦ χρύσεον πόλισμα τῆς Βυζαντίδος, ἥλιε τῆς γῆς, κάλλος οὐκ ἔχον κόρον, ἕως πότε βλέψω σε κατὰ τοὺς ὕπνους; Ὦ γῆ Βυζαντίς, ὦ πόλις τρισολβία, ὀφθαλμὲ τῆς γῆς, κόσμε τῆς οἰκουμένης, τηλαυγὲς ἄστρον, τοῦ κάτω κόσμου λύχνε, ἐν σοὶ γενοίμην, κατατρυφήσαιμί σου· σὺ καὶ περιθάλποις με καὶ διεξάγοις καὶ μητρικῶν σῶν ἀγκαλῶν μὴ χωρίσαις. Ὦ Ῥωμαῒς…