«Λύχνου σβεσθέντος»

Εδά τραπέζι νόμορφο, με καμουχά στρωμένο. Ο βασιλιάς κι’ ο Μαυριανός κι’ ο Μικροκωσταντϊνος αντάμα τρώγαν κ’ έπιναν ‘ς του πλάτανου τη ρίζα. Κι’ αθιβολαίς δεν είχανε κι’ αθιβολαίς εφέραν απάνω για τοις όμορφαις και για τοις τιμημέναις. Εκεϊ έφερε κι’ ο Μαυριανός παίνεμα τς αδερφής του. «Ωσάν το ρόδο τ’ ανοιχτό, το μανουσάκι τάσπρο,…

300

μυριάσιν ποτὲ τῇδε τριηκοσίαις ἐμάχοντο ἐκ Πελοποννάσου χιλιάδες τέτορες. «Τέσσερις χιλιάδες άνδρες από τη γη του Πέλοπα αντιμετώπισαν κάποτε εδώ τρία εκατομμύρια εχθρούς.» Οι Έλληνες στις Θερμοπύλες είχαν την πρώτη προειδοποίηση για τον όλεθρο που θα ερχόταν από τον μάντη Μεγιστία, που διάβασε την καταδίκη τους στα ζώα που θυσίασαν· ακόμα, λιποτάκτες που είχαν έρθει τη…

Ὀδύσσεια

«Όταν ήμουν έξι η φιλοσοφική μου εξέλιξη δέχθηκε την πιο σημαντική της επιρροή, αισθητικά – η αυγή της Ελληνο-Ρωμαϊκής σκέψης…ένα μικρόσκοπικό βιβλίο στην ιδιωτική βιβλιοθήκη της γηραιάς θείας μου – η Οδύσσεια από τις Μισάωρες Ιστορίες του Harperl – προσέλκυσε το ενδιαφέρον μου. Από το πρώτο κεφάλαιο ηλεκτρίστηκα και μέχρι να φτάσω στο τέλος είχα γίνει για…

Πόλις

«…Και πολλά άλλα ακόμη είπεν ο Περικλής, κατά την συνήθειάν του, προς απόδειξιν ότι θα εξέλθουν νικηταί από τον πόλεμον. Οι Αθηναίοι, αφού ήκουσαν τους λίγους αυτούς, επείσθησαν τελικώς, και ήρχισαν να μεταφέρουν από τους αγρούς εις την πόλιν τα γυναικόπαιδα, και επί πλέον τα οικιακά έπιπλα και σκεύη, αφαιρούντες και αυτά ακόμη τα ξύλινα…

Nebula

[Περσεὺς] παραγενόμενος δὲ εἰς Αἰθιοπίαν, ἧς ἐβασίλευε Κηφεύς, εὗρε τὴν τούτου θυγατέρα Ἀνδρομέδαν παρακειμένην βορὰν θαλασσίῳ κήτει. Κασσιέπεια γὰρ ἡ Κηφέως γυνὴ Νηρηίσιν ἤρισε περὶ κάλλους, καὶ πασῶν εἶναι κρείσσων ηὔχησεν: ὅθεν αἱ Νηρηίδες ἐμήνισαν, καὶ Ποσειδῶν αὐταῖς συνοργισθεὶς πλήμμυράν τε ἐπὶ τὴν χώραν ἔπεμψε καὶ κῆτος. Ἄμμωνος δὲ χρήσαντος τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς συμφορᾶς, ἐὰν…

Πόλις-κράτος ἤ μόνον πόλις;

Στη σύγχρονη Ελλάδα, ο κατ’ εξοχήν όρος που δηλώνει την πολιτική εξουσία είναι το κράτος. Η λέξη είναι βέβαια αρχαία και ανήκει σε μια πολύ παραγωγική οικογένεια, αλλά δεν χρησιμοποιείται ποτέ στην Αρχαία Ελλάδα με την νεοελληνική έννοια του «état», «state» κ.ά. παρόλο που μπορούσε να έχει την πολύ συγγενή έννοια της εξουσίας, ακόμη και…

Ἐξουσία

Στἠν προηγούμενη ανάρτηση έγινε αναφορά στην ομιλία του κ. Χανιώτη σχετικά με την αμφισβήτηση της τυραννίδας. Παρατίθεται και το άλλο μέρος. «Δεν μ’ αρέσει ο ψηλόκορμος στρατηγός με κομψό περπάτημα, τις περιποιημένες μπούκλες, το καλοξυρισμένο πηγούνι. Ας είναι κοντός και στραβοκάνης, αλλά να πατά σταθερά στα πόδια του και να ‘ναι ψυχωμένος» γράφει ο ποιητής…

Τυραννίς

«Ατρείδη, για τι πράγμα παραπονιέσαι πάλι και τι σου λείπει;…  Ή σου λείπει κι άλλο χρυσάφι που κάποιος από τους Τρώες που δαμάζουν άλογα θα φέρει από το Ίλιο λύτρα για τον γιο του; αυτόν που εγώ θα τον φέρω δεμένο ή κάποιος άλλος από τους Αχαιούς;…  Χαλβάδες, ρεζίλιδες, Αχαιίδες, όχι πια Αχαιοί!  Ας γυρίσουμε…

Γιατί οἱ Ῥωμαῖοι καί ὄχι οἱ Ἕλληνες εἴχαν ταξική/κοινωνική συνείδηση

Yπάρχει ιστορικά η απορία γιατί οι Ρωμαίοι και όχι οι Έλληνες πολίτες, παρά τις ευρείες Ελληνιστικές αυτοκρατορίες, είχαν πολύπλοκο κοινωνικό σύστημα και κοινωνική αυτοσυνειδησία. Στην ελληνική γλώσσα ο πρωτεύων όρος είναι η πόλις, ετυμολογικά «κάστρο, οχυρό», και ο παράγωγος όρος είναι ο πολίτης, ετυμολογικά ο «καστρινός, κάτοικος του οχυρού». Στη λατινική ισχύει το αντίθετο: ο…